01.09.2010
    ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ Ε.Σ.Ρ.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΞΥΜΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ

 Με σημερινή αναφορά μας στο Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο (ΕΣΡ) οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε την άμεση παρέμβασή του για την προβολή εκπομπής από την κρατική τηλεόραση, όπου φιλοξενήθηκαν οι… ιδιαίτερες δηλώσεις του εικαστικού Κώστα Τσόκλη περί βιασμού, καθώς η μετάδοσή τους παραβιάζει πλήθος νομικές διατάξεις και προσβάλλει βάναυσα τα θύματα τέτοιου είδους εγκλημάτων.

Εκφράζουμε την αγανάκτηση μας, καταδικάζοντας απερίφραστα την προβολή ανάλογων δηλώσεων ιδιαίτερα μέσω κρατικού καναλιού και περιμένουμε το ΕΣΡ να καλέσει σε απολογία τους υπευθύνους της κρατικής τηλεόρασης.

                                                                                                                                Η  Εκτελεστική Γραμματεία Οικολόγων Πράσινων

 Για περισσότερες πληροφορίες:  Ελεάννα Ιωαννίδου  6932 705289

 (Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της αναφοράς προς το ΕΣΡ)

    Ενώπιον του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης

ΑΝΑΦΟΡΑ

Του Πολιτικού Κόμματος με την επωνυμία «Οικολόγοι Πράσινοι», που εδρεύει στην Αθήνα, Πλατεία Ελευθερίας αριθ. 14, τηλ. 210 3306301, fax 210 3834390, και εκπροσωπείται νόμιμα από την Εκτελεστική Γραμματεία του

ΚΑΤΑ

Του τηλεοπτικού σταθμού με την επωνυμία ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (ΝΕΤ), ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Α.Ε. που εδρεύει στην Αγία Παρασκευή, Ραδιομέγαρο Μεσογείων 432, 153 42 τηλ. (+30) 210 6066000, 210 6066853-4 και εκπροσωπείται νόμιμα.

 Με την παρούσα αναφορά σας επισημαίνουμε την προβολή από μαγνητοσκόπηση, από το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο της ΝΕΤ στις 15 Αυγούστου 2010 και ώρα 16.00,  των απόψεων του εικαστικού κ. Κώστα Τσόκλη περί βιασμού σε επανάληψη της εκπομπής του 2000 με τίτλο «Ο Τσόκλης στην Ιταλία», χωρίς καν την κατάλληλη σήμανση και προειδοποίηση.

Συγκεκριμένα στην εκπομπή αυτή προβλήθηκαν οι εξής ισχυρισμοί του κυρίου Τσόκλη: «Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός από την κοπέλα που προκαλεί. Τη βία τη ζητά η ίδια. Θέλει να τη βιάσουν. Δεν καταλαβαίνω γιατί η αστυνομία πιάνει αυτόν και τον βάζει μέσα και όχι την  ίδια που τον προκαλεί; Αφού η… φύση τον σπρώχνει να “επιτεθεί”. Ποιος είναι αλήθεια ο πιο ζωντανός άνθρωπος ο γερο-ηλίθιος που κάθεται στο σπίτι του και δεν έχει κανένα ερωτισμό μέσα του ή εκείνος ο οποίος ρισκάροντας την ζωή του και την ελευθερία του επιτίθεται σε ένα πλάσμα σεξουαλικό. και πως η ζωή θα γινόταν πιο ενδιαφέρουσα με εκείνους τους ανέραστους που δε συγκινούνται μπροστά σ αυτό το φαινόμενο ή με εκείνους που το πάθος τους ξεχειλίζει όταν τους κάνει να επιτεθούν. Και δεν είναι ωραίο πράγμα στο κάτω κάτω βρε παιδί μου η επίθεση;»

 Λαμβάνοντας υπόψη:

-         Το άρθρο 10 παρ. 4 του κανονισμού 2/1991, κατά το οποίο δεν επιτρέπονται εκπομπές που αποσκοπούν, ή έχουν ως αποτέλεσμα την ενθάρρυνση ή πρόκληση ακραίας αντικοινωνικής συμπεριφοράς (απόφαση αριθ. 456/29.9.2009)

-         Το άρθρο 13 παρ. 2 του Π.Δ/τος 77/2003, σύμφωνα με το οποίο τα εγκλήματα συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, η βία και άλλες βάναυσες και απάνθρωπες πράξεις ή συμπεριφορές, δεν πρέπει να αναδεικνύονται ή να εξυμνούνται (απόφαση αριθ.649/16.12.2008)

-         Το άρθρο 2 παρ. 1 και 5 του Κανονισμού 2/1991 του ΕΣΡ, κατά το οποίο οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές πρέπει να εξασφαλίζουν την ποιοτική στάθμη που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοτηλεοράσεως και η πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας, ενώ εξάλλου πρέπει να τηρούνται οι γενικά παραδεκτοί κανόνες της ευπρέπειας και καλαισθησίας στη γλώσσα και στη συμπεριφορά (απόφαση αριθ. 649/16.12.2008)

-         Το άρθρο 13 παρ 1 του Π.Δ/τος 77/2203, σύμφωνα με το οποίο πρέπει να αποφεύγεται η παρουσίαση των μεθόδων εκτέλεσης εγκλημάτων κατά τρόπο ή σε περιπτώσεις που ενθαρρύνει τη μίμηση (απόφαση αριθ.181/3.4.2007).

-         Το άρθρο 9 παρ. 5 του Π.Δ. 77/2203, κατά το οποίο δεν επιτρέπεται η λήψη συνεντεύξεως από άτομα η κατάσταση των οποίων μαρτυρεί έλλειψη νηφαλιότητας (απόφαση αριθ. 237/28.6.2005).

-         Την οδηγία 2/2003 του ΕΣΡ όπου προβλέπεται συγκεκριμένα ότι οι τηλεοπτικοί φορείς κατά τη μετάδοση των δελτίων ειδήσεων και των ενημερωτικών εν γένει εκπομπών οφείλουν να εφιστούν την προσοχή του κοινού για την επικείμενη μετάδοση επιβλαβούς για τους ανηλίκους οπτικοακουστικού υλικού με την εμφάνιση επί της οθόνης του αντίστοιχου ειδικού οπτικού συμβόλου, το οποίο μπορεί να είναι διαφορετικό για ορισμένα τμήματα ή σκηνές των προγραμμάτων αυτών σύμφωνα με τα κριτήρια που παρέχει ο νόμος.

-         Τη συνδυασμένη ερμηνεία των διατάξεων του άρθρου 8 παρ. 1 και 2 του π.δ. 100/2000 και του άρθρου 8 του Κανονισμού υπ’ αριθμόν 1/1991 του Ε.Σ.Ρ., από όπου προκύπτει ότι ως επιβλαβές υλικό μπορούν να θεωρηθούν τόσο οι σκηνές φυσικής βίας και οι εικόνες τραυματισμού, όσο και οι περιγραφές που μεταδίδονται με αφορμή εγκληματική ενέργεια και μπορεί να αναπαράγουν ή να επιτείνουν τον προσωπικό πόνο ή το πένθος των θυμάτων και των συγγενών τους.

 Καθίσταται βέβαιο ότι οι ανωτέρω απόψεις, οι οποίες προβλήθηκαν σε αναμετάδοση κατά τη διάρκεια της εκπομπής της ΝΕΤ, δεν κινούνται εντός των πλαισίων των αποφάσεων του Συμβουλίου, καθώς προσβάλουν βάναυσα τα θύματα τέτοιου είδους εγκλημάτων χρησιμοποιώντας επιχειρήματα του τύπου «πάει γυρεύοντας» ή «πρέπει τα θύματα και όχι οι θύτες να καταδικάζονται από την Πολιτεία».

Επειδή η αρμοδιότητά σας έγκειται στην επιβολή συστάσεων, καθώς και κυρώσεων σε περιπτώσεις παραβιάσεων της ανωτέρω νομοθεσίας,

 ΑΙΤΟΥΜΕΘΑ

          Να πράξετε τα νόμιμα, ως άνω.

                                 Αθήνα, 31-8-2010

Για την Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

                                    Γιάννης Τσιρώνης

Καλαμάτα, 11-08-10

Καθένας υποψιάζεται, ρίχνοντας μια ματιά στα ράφια των σούπερ μάρκετ, ότι κάτι δεν πάει καλά στην ελληνική αγορά καφέ:
Σε όλα τα σούπερ μάρκετ εμφανίζεται εδώ και αρκετά χρόνια μια ύποπτη ομοιομορφία: παντού βλέπουμε να κυριαρχούν τα ίδια προϊόντα δύο μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.
Παντού διαπιστώνουμε ότι οι αναλογίες των προϊόντων αυτών στα ράφια παραμένουν εδώ και χρόνια αξιοθαύμαστα σταθερές.
Και παντού βλέπουμε τις ίδιες, υψηλές τιμές σε όλα τα προϊόντα. Διαβάζουμε, μάλιστα, σε δημοσιεύματα των εφημερίδων εδώ και αρκετά χρόνια ότι οι τιμές του καφέ στην Ελλάδα είναι από τις υψηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου έχουν επίσης πολύ υψηλά μερίδια αγοράς οι ίδιες, δύο πολυεθνικές, που κυριαρχούν και στην ελληνική αγορά.
Τι συμβαίνει, λοιπόν; Πώς είναι δυνατόν, σε μια ιδιαίτερα σημαντική αγορά των τροφίμων, να έχουμε εδώ και χρόνια υψηλές τιμές, αλλά ταυτόχρονα να επικρατεί και απόλυτη επιχειρηματική «ακινησία» στον κλάδο;»
Απόσπασμα από την αποκαλυπτική ομιλία τού Γιώργου Δρίτσα στο Αντιμονοπωλιακό Συνέδριο που είχε οργανώσει το ‘ΙΣΤΑΜΕ’,  τον Οκτώβρη του 2008.

               Η καφετερία, ένας  χώρος ευδαιμονίας και  ένας χώρος μεταμοντέρνου βασανιστηρίου. Ένας προνομιακός χώρος της ανώτερης τάξης, που προβάλει προς τα κάτω τη χλιδή και τη σπατάλη, ως τρόπο ζωής.  Ένας χώρος καταναλωτισμού και αποθέωσης του ‘μοντερνισμού’.  

 Είναι ένας χώρος συνάντησης,  επαφής και κοινωνικοποίησης  και  ένας χώρος προσποίησης, που αποπνέει μοναξιά,  μελαγχολία και αδιέξοδα. Ένας χώρος αστικής σχόλης  και  ένας χώρος  των εξαρτημένων  από τον καφέ και τη ζάχαρη.    Ένα  γκέτο της ελληνικής  νεολαίας και  ένας υπέροχος τρόπος χαλάρωσης και ψυχικής και πνευματικής  αναζωογόνησης.  

 Ένας χώρος δημοσίων σχέσεων όσων έχουν χρήμα και  ένας χώρος όσων δεν μπορούν να κάνουν το χρόνο τους χρήμα.  Είναι ένας  χώρος – που με τη χρήση της  μουσικής  – υπνωτίζει ή ερεθίζει τους πελάτες της    και ένας  χώρος όπου μπορεί κάποιος να γίνει κάτι,   ξοδεύοντας  για τον καφέ  του  τόσα,  με τα οποία  ένας φτωχός του τρίτου κόσμου  θα μπορούσε  να ζήσει πλουσιοπάροχα ολόκληρη την οικογένειά του.   Σύμβολο ενός πλήρως εμπορευματοποιημένου τρόπου ζωής, στην πόλη και στο χωριό    –  μέσα σε  έναν κόσμο που βρίσκεται σε αποσύνθεση.  

 Πόση υπεροχή,  νιώθει ο πελάτης της, έναντι του Ασιάτη ή Αφρικανού μικροπωλητή ‘που τον παρενοχλεί’ ή μήπως νιώθει φόβο,  μίσος, οργή, ή και  συμπάθεια και ενοχές για αυτόν;

Είναι χώρος  υποδοχής των φοιτητών για ένα μεγάλο διάστημα,  μέχρι που να αποδεχτούν την προσωπική  ήττα της ενηλικίωσής τους,, είναι ο χώρος που περνούν τις   τελευταίες λαμπρές τους ημέρες  οι συνταξιούχοι   του δημοσίου, ένα  ‘χρυσό’  σπήλαιο αστικών φαντασιώσεων   την εποχή της παγκοσμιοποίησης, και μια  παράπλευρη απώλεια ‘της τουριστικής βιομηχανίας’ της χώρας μας.

 Και τι θα έλεγε η αριστερά  ή η δεξιά, όταν μετά την επέλαση των τραπεζικών υποκαταστημάτων του -90,  βιώνουμε την επέλαση των καφετεριών της δεκαετίας του 2000  παντού, στο δρόμο, στον πεζόδρομο (οι πεζόδρομοι λες και φτιάχνονται για αυτές) , στο  νοσοκομείο,  στο αυτοκίνητο, στο γραφείο;  Η ίδια η οικονομική κρίση μέχρι αυτήν την ώρα,  τις γεμίζει με πελάτες, ενώ τα εκατομμύρια που ξοδεύουμε ως χώρα για την εισαγωγή του καφέ   είναι μια από τις αιτίες της ίδιας της οικονομικής μας κατάρρευσης.  Nαι, μα πίνοντας καφέ, βοηθάμε τους φτωχούς καφεπαραγωγούς της Αιθιοπίας και της Βραζιλίας να επιβιώσουν, θα  αντέτεινε κάποιος. Μόνο που κατά τις τελευταίες δεκαετίες εκείνοι, παρ` ότι παράγουν περισσότερους τόνους καφέ-ερημοποιώντας περαιτέρω το περιβάλλον- , εισπράττουν λιγότερα χρήματα. Γίνεται ό,τι με το λάδι. Οι πολυεθνικές και τα τελικά σημεία πώλησης αυξάνουν τα κέρδη τους, ενώ οι παραγωγοί καταρρέουν.   

            Οι νέοι –αλλά  ακόμη  και οι ηλικιωμένοι πλέον-   κυκλοφορούν στο δρόμο με ένα  πλαστικό ποτήρι και το πλαστικό καλαμάκι του, μαζί με το τσιγάρο στο άλλο χέρι  ( ή το πλαστικό μπουκάλι με το νερό ), σαν να κρατάνε ένα μαγικό ποτό, ένα αόρατο φίλτρο ζωής (ή ευθανασίας;).

                   «Καλημέρα, κυρία», αναφωνεί ο μικρός μαθητής του δημοτικού μπροστά στη νεαρή δασκάλα του που κατεβαίνει από το ΙΧ της, το  πρωί, για να μπει στο σχολείο με το πλαστικό ποτήρι του καφέ και με το τσιγάρο στο άλλο χέρι. Και τι θα ήθελαν να μας πουν  τα (πλαστικά ή αλουμινένια ) ποτήρια –με το καλαμάκι τους ακόμα στην εγκοπή τους- τα πεταμένα στις άκρες των επαρχιακών δρόμων ή των αστικών πάρκων,   στα εγκατειλημμένα οικόπεδα, στις ακτές και στα δάση,  αν δεν τα προσπερνούσαμε δήθεν αδιάφοροι και βιαστικοί, όπως ένα βομβαρδισμένο τοπίο;   

             Τελικά αυτό μόνο φαίνεται πως μπορεί να προσφέρει  στη Νεολαία  η κοινωνία μας –με τη συνεχώς διευρυνόμενη ανισότητα και ανεργία:  Έναν καφε   πολυτελειασ.  Ή μάλλον έναν καφέ και πολλά καταναλωτικά ΟΝΕΙΡΑ.  Για να  προσπερνάει τη Ζωή,  κάπως, και να  επιβιώνει.

Καλώς ήλθατε στο διαχρονικό κόσμο της ανταλλακτικής οικονομίας. Η πρωτόγονη μέθοδος της ανταλλαγής αγαθών και υπηρεσιών καταφέρνει και επιβιώνει όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό στην εποχή της παντοδυναμίας του χρήματος και της παγκοσμιοποίησης. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν διανοούνται μια σύγχρονη κοινωνία χωρίς την ύπαρξη χρήματος. Ιστορικά, άλλωστε, το χρήμα χρησιμοποιήθηκε από όλες τις κοινωνίες, γιατί επιτελεί αποτελεσματικά δύο σημαντικές λειτουργίες κάθε οικονομίας, δηλαδή τον υπολογισμό της αξίας και την ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών. Η ανταλλαγή προϊόντων, όμως, χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος έχει τα δικά της πλεονεκτήματα, που ενισχύονται σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Η πιο πρόσφατη εμπειρία από χώρες όπως η Αργεντινή έδειξε ότι η ανταλλακτική οικονομία βοήθησε να επιβιώσουν κοινωνίες με ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά ανεργίας, με διογκωμένο δημόσιο χρέος και με τους πολίτες τους να έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τις αντοχές τους.

Λέσχες ανταλλαγής προϊόντων

«Μια συνεργασία ανθρώπων για τη δημιουργία εναλλακτικών λύσεων απέναντι σε ένα παγκόσμιο οικονομικό μοντέλο που για πολλούς δεν δουλεύει πια» χαρακτήριζαν στις αρχές της περασμένης δεκαετίας τα Μέσα Ενημέρωσης της Αργεντινής το «κίνημα» της ανταλλακτικής οικονομίας που εξαπλώθηκε σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Σχεδόν 6 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν το 2003 στο Γενικό Δίκτυο Ανταλλαγής της Αργεντινής, το οποίο δημιουργήθηκε μετά την πτώχευση της χώρας το Δεκέμβριο του 2001. Με περισσότερους από 800 κόμβους, οι λέσχες ανταλλαγής προϊόντων της Αργεντινής έγιναν ένα από τα ισχυρότερα συστήματα σύγχρονης ανταλλακτικής οικονομίας. Το υπουργείο Οικονομίας της Αργεντινής, βλέποντας ότι η κρίση επιδεινώνεται, αποφάσισε να στηρίξει το Γενικό Δίκτυο, παρέχοντας βοήθεια σε θέματα διαδικτυακής τεχνολογίας.

Το σύστημα λειτουργεί με απλό τρόπο και βασίζεται στα πιστωτικά «χαρτάκια», τα οποία αποκτούν τα μέλη των κόμβων-λεσχών με την προσφορά αγαθών ή την παροχή εργασιών. Μόλις, για παράδειγμα, ένας αγρότης «πουλήσει» κάποια ποσότητα από το προϊόν του σε κάποιο μέλος μίας λέσχης, λαμβάνει ένα πιστωτικό χαρτάκι στο οποίο αναγράφεται η αξία της συναλλαγής και με τη σειρά του το χρησιμοποιεί σε όποια λέσχη-κόμβο επιθυμεί για να αγοράσει ένα αγαθό ή μία παροχή υπηρεσίας από κάποιο άλλο μέλος του Δικτύου.

Μια από τις πιο γνωστές λέσχες ανταλλαγής του Μπουένος Άιρες βρίσκεται σε μια αριστοκρατική συνοικία της πόλης. Μανικιουρίστες, ψυχολόγοι, κομμώτριες, μασέρ, γιατροί περιποιούνται τους πελάτες που έχουν στα χέρια τους το πιστωτικό χαρτάκι. Η κοινωνική οικονομολόγος κυρία Ελοΐσα Πριμαβέρα δηλώνει ότι «η ανταλλακτική οικονομία δημιουργεί “κοινωνικό χρήμα” που ενισχύει τις κοινότητες, σε αντίθεση με την απομόνωση που επιφέρει ο παραδοσιακός καταναλωτισμός και είναι ένα εργαλείο για να αντικατασταθεί η λογική της έλλειψης με αυτή της αφθονίας».

Στη Βραζιλία υπάρχει η Τράπεζα Πάλμας, η οποία λειτουργεί στη φαβέλα Παλμέιρας, στην πόλη Φορταλέζα, και παρέχει στους κατοίκους της συνοικίας ένα ιδεατό νόμισμα (το Πάλμα ή Παλμάρες), το οποίο τίθεται σε κυκλοφορία με τη χορήγηση μικροδανείων σε αυτούς χωρίς τόκο. Οι «δανειζόμενοι» μπορούν να συναλλάσσονται τοπικά. Στη Γαλλία δραστηριοποιούνται εκατοντάδες ανταλλακτικά δίκτυα σε τοπικό επίπεδο, όπως τα régies de quartier και το repas. Τα πρώτα αποτελούν ενώσεις που δραστηριοποιούνται σε γειτονιές υποβαθμισμένες και αποσκοπούν στη δημιουργία κοινωνικού δεσμού με προσφορά εργασίας κοινωνικής χρησιμότητας, ενώ το δεύτερο είναι Δίκτυο Ανταλλαγής και Εναλλακτικών Πρακτικών. Παράλληλα είναι η χώρα με τα περισσότερα δίκτυα «απευθείας προμήθειας», κυρίως στον αγροτικό τομέα. Τα νοικοκυριά-μέλη του Δικτύου συνάπτουν συμφωνίες με τους ντόπιους παραγωγούς και για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα προμηθεύονται απευθείας από αυτούς τα γεωργικά προϊόντα σε τιμές που είναι ακόμη και 70% χαμηλότερες από αυτές της αγοράς.
Δίκτυο ανταλλαγής στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, η ανταλλακτική οικονομία υφίσταται και λειτουργεί κυρίως στην επαρχία. Σε χαμηλά βέβαια ποσοστά, η ανταλλαγή αγαθών μεταξύ των πολιτών είναι καθημερινό φαινόμενο στα χωριά, χωρίς οργανωμένα δίκτυα. Στη Δοϊράνη, στα πλαίσια του σχεδίου «Amicus», λειτουργεί ένα σύστημα ανταλλαγής αντικειμένων, τα οποία κάποιοι άνθρωποι δεν χρειάζονται πια, αλλά είναι χρήσιμα για άλλους. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος «Amicus», η ανταλλακτική αυτή δράση συνεχίστηκε με πρωτοβουλία των εθελοντών.

Στην Πάτρα δημιουργήθηκε πρόσφατα το πρώτο «επίσημο» δίκτυο ανταλλαγής προϊόντων με την ονομασία «Οβολός» (www.ovolos.gr), στο οποίο συμμετέχουν μέχρι στιγμής πάνω από 500 μέλη, νοικοκυριά αλλά και εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, σούπερ μάρκετ, τοπικά ΜΜΕ, φροντιστήρια κ.ά. Ένας οβολός ισοδυναμεί με ένα ευρώ και οι συναλλαγές γίνονται on-line. Το σύστημα της «νέας οικονομίας» εμπνεύστηκε και υλοποίησε σε μη κερδοσκοπική βάση ο Πατρινός επιχειρηματίας Νίκος Μπογονικολός. Με τα «κοινωνικά νομίσματα» διαμορφώνεται η πραγματική αξία των προϊόντων, καθώς δεν υπάρχει το «καπέλο» των μεσαζόντων και οι φορολογικές επιβαρύνσεις. Για το λόγο αυτό, όλα τα αγαθά που «εμπορεύονται» σε τέτοιου είδους ανταλλακτικά συστήματα είναι κατά πολύ φθηνότερα σε σχέση με την τιμή που έχουν στην αγορά.

Τα λεγόμενα LETS είναι τα δίκτυα ανταλλαγών που υπάρχουν στις αγγλοσαξονικές χώρες και λειτουργούν κατά βάση σε συνοικίες, γειτονιές και χωριά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα τοπικά δίκτυα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου που απλώνεται σε ολόκληρη τη χώρα και παρέχει τη δυνατότητα σε όλους τους πολίτες-μέλη να συναλλάσσονται μεταξύ τους Όλα τα μέλη έχουν πρόσβαση στον κατάλογο των προσφερόμενων ή ζητούμενων προϊόντων-υπηρεσιών και καθένας επιλέγει τι χρειάζεται και τι θα προσφέρει. Στην πλειονότητα των συστημάτων αυτών οι τιμές καθορίζονται συλλογικά. Σε άλλα ανταλλακτικά συστήματα χρησιμοποιούνται συμβολικές μονάδες, ώστε να καθορίζονται οι τιμές, και σε άλλες «εργατοώρες» με βάση τις οποίες καθορίζεται η αξία του προϊόντος.

Όλες οι συναλλαγές γίνονται κυρίως ηλεκτρονικά, καταγράφονται σε συγκεκριμένο πρόγραμμα και κάθε μέλος μπορεί ακόμη και με ένα τηλεφώνημα να αναφέρει τη συναλλαγή. Στα πιο προχωρημένα ανταλλακτικά δίκτυα στη Μεγάλη Βρετανία, όπου υπάρχουν περισσότερα από 300 LETS, τα μέλη καταγράφουν απευθείας τις συναλλαγές τους στο Διαδίκτυο με τη χρήση κωδικών. Τα «έξοδα διαχείρισης» του Συστήματος πληρώνονται σε άτομα που δεν συμμετέχουν στο σύστημα, για παράδειγμα οι τηλεφωνικοί λογαριασμοί καλύπτονται από τις ετήσιες εισφορές των μελών ή και από ποσοστιαίες χρεώσεις επί της αξίας των συναλλαγών. Στην Ελβετία υπάρχει το Wirtschaftsring (Επιχειρηματικός κύκλος), που είναι στην ουσία ένα πιστωτικό ίδρυμα μέσω του οποίου οι επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες της χώρας προβαίνουν σε πολυμερές ανταλλακτικό εμπόριο.
Οι τράπεζες χρόνου

Οι τράπεζες χρόνου είναι μια άλλη μορφή ανταλλακτικής οικονομίας, στην οποία ανταλλάσσονται υπηρεσίες. Κάθε μέλος της χρονοτράπεζας μπαίνει στο σύστημα και αποθηκεύει το χρόνο και το είδος της υπηρεσίας που δύναται να προσφέρει. Κάθε ώρα εργασίας, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, «αμείβονται» το ίδιο. Για παράδειγμα, η νταντά αμείβεται το ίδιο με το γιατρό. Στους λογαριασμούς του κάθε μέλους καταγράφονται οι ώρες που εργάστηκε και επομένως οι ώρες που του αναλογούν προκειμένου να λάβει κάποια υπηρεσία από άλλο μέλος.

Ενεργές τράπεζες χρόνου υπάρχουν σήμερα σε περισσότερες από 26 χώρες, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Μεγάλη Βρετανία, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, η Ιταλία αλλά και η Ελλάδα. Η τράπεζα χρόνου στη χώρα μας (www.enow.gr) λειτουργεί από το 2005 με πρωτοβουλία του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης που βρίσκεται στη Δάφνη και αριθμεί περισσότερα από 250 μέλη. Ο υποψήφιος πελάτης αναγράφει σε μια σχετική λίστα τι θα μπορούσε να κάνει και για πόσο καιρό. Δεν υπάρχει κανένα όριο για τις ώρες προσφοράς ή για το είδος προσφοράς. Στη συνέχεια, ο υποψήφιος αναφέρει τι θα ήθελε να του προσφέρει η τράπεζα. Κάθε 3 ή 6 μήνες γίνεται αξιολόγηση του έργου καθώς μπορεί κάποιος να μην κάνει «καλή δουλειά». Έτσι οι συναλλασσόμενοι αξιολογούνται για να είναι όλοι ευχαριστημένοι από τις εργασίες.

Τα άτομα βοηθούνται και νιώθουν καλύτερα με την προοπτική πως έχουν κάτι ανταλλάξιμο με αξία, δηλαδή το χρόνο τους, και παράλληλα βοηθούνται να επανενταχτούν, εφόσον η εργασία όλων στην τράπεζα αξιολογείται ποιοτικά και αυτό λειτουργεί ως ανταμοιβή αλλά κι ως κίνητρο αναβάθμισης προσόντων. Προσιδιάζει όμως περισσότερο σε άνεργους και ειδικές πληθυσμιακές ομάδες, όπως μετανάστες, πρόσφυγες, μονογονεϊκές οικογένειες, συνταξιούχους, φοιτητές κ.ά.
Ανταλλαγές προϊόντων στο Διαδίκτυο

«Με μεγάλη μου χαρά σας ανακοινώνω την ίδρυση διαδικτυακού συνδέσμου με σκοπό την αμοιβαία ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος, υπό την ονομασία «Λόγω Τιμής» (http://www.logo-timis.gr)» γράφει στο Διαδίκτυο ο δημιουργός της ιστοσελίδας Γιώργος Κολέμπας, ένας μαθηματικός που πλέον ζει στο Πήλιο και ασχολείται με την οικογεωργία.

«Ναι στην ανταλλαγή προϊόντων» ονομάζεται ένα από τα group που υπάρχουν στο Facebook και έχουν ως θέμα την ανταλλακτική οικονομία. Το xariseTo.gr είναι ένας ιστότοπος τα μέλη του οποίου χαρίζουν αντικείμενα που δεν χρειάζονται πλέον. Με τη σειρά τους μπορούν να πάρουν κάποιο αντικείμενο που χρειάζονται απ’ όσα διατίθενται. Η σελίδα του στο Facebook αριθμεί 7.500 μέλη, ενώ διοργανώνει και «χαριστικά» παζάρια σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Δεκάδες ιστότοποι για ανταλλαγές προϊόντων και υπηρεσιών στην Ελλάδα βρίσκονται αυτή τη στιγμή «υπό κατασκευή». Η αυξανόμενη ένταση της οικονομική κρίσης έχει στρέψει ακόμη και τη νεολαία –αποτελεί το βασικό όγκο χρηστών του Διαδικτύου– σε διάφορες μορφές ανταλλακτικής οικονομίας. Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες λειτουργούν site ανταλλαγής προϊόντων με χιλιάδες μέλη. Το ίδιο συμβαίνει στην Αμερική, την Αυστραλία, την Κίνα και την Ιαπωνία, με πολλούς περισσότερους συμμετέχοντες.

Το www.foodieexchange.ning.com είναι ένα site στο οποίο food blogger από όλο τον κόσμο ανταλλάσσουν μεταξύ τους πακέτα με διατροφικά προϊόντα από τις χώρες τους. Το κάθε πακέτο πρέπει να έχει αξία το λιγότερο 10 δολάρια ή 10 ευρώ και να μην είναι πάνω από 500 γραμμάρια, αλλιώς υπάρχει εξτρά χρέωση.

Η πρώην καθηγήτρια κυρία Χαϊντεμαρίε Σβέρμερ είναι από τις πρώτες που εφάρμοσαν και διέδωσαν τη σύγχρονη ανταλλακτική οικονομία. Ζει χωρίς χρήματα στη Γερμανία εδώ και 16 χρόνια. Έπειτα από αρκετή σκέψη, έφτιαξε το Τauschring (http://www.tauschring.de), ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες με αντάλλαγμα υλικά αγαθά. Το αποκάλεσε «Gib und Νimm», δηλαδή «Πάρε – Δώσε» (http://projekte.free.de/gibundnimm) και είχε τόσο μεγάλη απήχηση, που της έκαναν αφιέρωμα οι Times.

 Σήμα κινδύνου για την επιτάχυνση και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, θεωρούν οι Οικολόγοι Πράσινοι τις καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων εβδομάδων στη Ρωσία. Η θλίψη για τις τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και στο φυσικό περιβάλλον, δε μπορεί να επισκιάσει το γεγονός ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια καταστροφή αδιανόητη μέχρι τώρα για τα συγκεκριμένα μήκη και πλάτη, αφού πυρκαγιές τέτοιας έκτασης και έντασης μπορούν να συμβούν μόνο σε συνθήκες παρατεταμένων υψηλών θερμοκρασιών και ξηρασίας.

Είναι σαφές ότι η κλιματική αλλαγή έχει ήδη ξεκινήσει, ότι οι επιπτώσεις στους ανθρώπους, την οικονομία και το περιβάλλον είναι τεράστιες, και ότι καμιά περιφέρεια και χώρα δεν είναι άτρωτη. Το ίδιο μήνυμα στέλνουν άλλωστε αυτές τις μέρες οι πλημμύρες  στην Κεντρική Ευρώπη και το Πακιστάν, αλλά και οι δασικές πυρκαγιές στην Πορτογαλία, ενώ νωπή είναι και η εμπειρία της δικής μας χώρας από τους αλλεπάλληλους καύσωνες και τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.

Η απλή λογική λέει ότι δεν υπάρχει έξοδος από την οικονομική κρίση, χωρίς παράλληλη αντιμετώπιση της κρίσης στην κοινωνία και το περιβάλλον, ιδιαίτερα της κλιματικής αλλαγής.

«Αυτό που συμβαίνει στη Ρωσία, αποτελεί σήμα κινδύνου για όλους μας», δήλωσε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων. «Παράλληλα με τη διεθνή βοήθεια για την κατάσβεση των πυρκαγιών και τη στήριξη των πληγέντων, η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής οφείλει να αποτελέσει πρώτη προτεραιότητα σε διεθνές επίπεδο. Στην Παγκόσμια Διάσκεψη για το Κλίμα, τον ερχόμενο Νοέμβριο στο Μεξικό, είναι απόλυτη ανάγκη να γίνουν όλα όσα δεν έγιναν στην Κοπεγχάγη. Η χώρα μας έχει υποχρέωση να κάνει κι αυτή ουσιαστικά βήματα, που δε συμβιβάζονται με πολιτικές όπως ο ακρωτηριασμός του σιδηροδρόμου ή η προτεραιότητα της ιδιωτικοποίησης του λιγνίτη απέναντι στην απεξάρτηση από αυτόν».

                                                      Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες: Γ. Παρασκευόπουλος  6979 952070

http://ston-kairo-twn-tsiganwn.blogspot.com/2010/08/blog-post_03.html

 6.8.2010

 Σήμερα γνώρισα την ΜΑΝΑ Ρομά. Ζει σε παράγκα 30 τετραγωνικών, χωρίς ρεύμα, με τον άνδρα και τα παιδιά της. Η μεγάλη κόρη της σπούδασε νοσηλεύτρια, έφυγε απ’ το σπίτι και δουλεύει σε νοσοκομείο, η άλλη τελείωσε το λύκειο και σπουδάζει κομμωτική, ο άλλος θα πάει λύκειο, «σ’ ένα μάθημα έμεινε, θα διαβάσει και θα το περάσει», και τα μικρά δημοτικό. Επτά ψυχές, μαζί με τους γονείς τους εννιά, σε μια παράγκα χωρίς ρεύμα…

Έφερε ένα τραπέζι και καρέκλες, να κάτσουμε στην αυλή της, δίπλα στις γλάστρες της, με κέρασε καφέ κι, ενώ τον έπινα, με κοιτούσε στα μάτια κι έλεγε «Θέλω ρεύμα, να μπορούν να διαβάσουν τα παιδιά μου το χειμώνα, να μπορώ κι εγώ να βάλω πλυντήριο. θέλω δουλειά, δουλειά για μένα και τον άνδρα μου, να μπορέσουμε να φροντίσουμε την οικογένειά μας. Θέλω το δάνειο που μας έταξαν και μας έδωσαν μόνο το μισό. Θέλω τα παιδιά μου να πηγαίνουν στο σχολείο, όπως όλα τα άλλα, να μην έχουν σκισμένα ρούχα, και να μην τα δείχνει η δασκάλα, λέγοντας «να τα τσιγγανόπουλα». Θέλω τα παιδιά μου να σπουδάσουν, δεν θέλω να κάνω τα ίδια λάθη με την μάνα μου, που μ’ έστειλε μόνο δημοτικό. Θέλουμε μια δύναμη, δώστε μας μια δύναμη να ανοίξουμε τα φτερά μας»…

Η μόνη απ’ τον καταυλισμό που στέλνει τα παιδιά της στο σχολείο. Το ομολογεί συνάμα με περηφάνια αλλά και ντροπή. Το μεγάλο της στοίχημα: το Σεπτέμβρη να γεμίσει το σχολείο της γειτονιάς με «τσιγγανόπουλα», να μπορέσουν κι οι άλλοι γονείς να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο, να μάθουν γράμματα, ακόμα και τα πιο μεγάλα, αυτά που ενηλικιώθηκαν, «να τους δώσουμε δύναμη να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους»
Ελεάννα Ιωαννίδου

Μέλος της Πολιτικής Κίνησης Θεσσαλονίκης

των Οικολόγων Πράσινων

Αναλυτικότερα

Η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας ξεκίνησε πριν σχεδόν 14 χρόνια με την Οδηγία 96/92. Η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα-μέλος, για την κρατική επιχείρηση ηλεκτρισμού της οποίας επιτράπηκε να μην σπάσει ή να μην πουλήσει μονάδες, αλλά με τη δέσμευση να προχωρήσει σε κατασκευή νέων μονάδων προς αντικατάσταση παλιών, μέχρι ισχύος 900MW. Όλα αυτά τα χρόνια, η απελευθέρωση δεν προχώρησε ουσιαστικά στην Ελλάδα.. Μια μονάδα κατασκευάστηκε από τα ημι-κρατικά ΕΛΠΕ ενώ άκρως ύποπτοι και αμφισβητούμενοι είναι οι όροι λειτουργίας και συμμετοχής στην αγορά της μονάδας της Αλουμίνιον της Ελλάδος. Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει σαφέστατα πως η «απελευθέρωση» οδήγησε στη δημιουργία πανίσχυρων ομίλων με πανευρωπαϊκή εμβέλεια, εμμονή στα ορυκτά καύσιμα και την πυρηνική ενέργεια, ολιγοπωλιακή συμπεριφορά και τεράστια κέρδη.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουμε πως η ενεργειακή επανάσταση που τόσο έχουμε ανάγκη δεν μπορεί να έρθει ούτε με μια «κρατική» ΔΕΗ εξαρτημένη από την εύκολη και καταστροφική λύση του λιγνίτη ούτε με χαριστικές συμπεριφορές προς επιχειρηματικούς ομίλους διαπλεκόμενους με το πελατειακό κράτος. Πιστεύουμε πως στοχευμένες αλλαγές στους Κώδικες Διαχείρισης του Συστήματος και Συναλλαγών Ηλεκτρικής Ενέργειας, με τη δημιουργία «έξυπνου δικτύου» διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από Α.Π.Ε., περιορισμοί στη ΔΕΗ για κατασκευή νέων μονάδων, καθώς και τόνωση του ανταγωνισμού στον τομέα της προμήθειας, είναι ικανοί να οδηγήσουν σε μια ανταγωνιστική αγορά ηλεκτρισμού, χωρίς να χρειάζεται πώληση υφιστάμενων μονάδων της ΔΕΗ.

Ταυτόχρονα, σημαντικά περιθώρια εξυγίανσης υπάρχουν στη ΔΕΗ: αναιτιολόγητες δαπάνες και καθυστερήσεις υπάρχουν στα νησιωτικά συστήματα ενώ υψηλότατο είναι το συνολικό κόστος μισθοδοσίας της επιχείρησης: 1,69 δις το 2009 για 22.582 εργαζόμενους, ποσό 64% μεγαλύτερο από τις συνολικές δαπάνες της ΔΕΗ για αγορές υγρών καυσίμων και φυσικού αερίου!

Αυτό που όμως απουσιάζει από την όλη συζήτηση είναι το τι Σύστημα Ηλεκτρισμού χρειαζόμαστε. Ακόμα και οι ελάχιστα φιλόδοξες Ευρωπαϊκές πολιτικές για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και την προώθηση των ΑΠΕ, επί της ουσίας σημαίνουν πως τουλάχιστον τα 2/3 των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ θα πρέπει να κλείσουν τα επόμενα 10-13 χρόνια.  Από το 2013 η Δ.Ε.Η., αν δεν υπάρξει ριζική απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα, θα χρειαστεί να καταβάλλει περίπου 1,4 δις ευρώ το χρόνο για την αγορά δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου άνθρακα. Η αλλαγή των ενεργειακών μας προτύπων, η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και η στροφή στις ΑΠΕ θα έχουν οφέλη στη δημόσια υγεία, στην ποιότητα ζωής, στην απεξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και τις διακυμάνσεις τιμών τους και θα περιορίσουν σημαντικά την ανάγκη για κατασκευή νέων μονάδων.

Κρίσιμο βήμα για τη μετάβαση σε ένα σύστημα ηλεκτρισμού χαμηλών εκπομπών ρύπων είναι ο τερματισμός των άμεσων ή έμμεσων επιδοτήσεων στα ορυκτά καύσιμα. Στην κατεύθυνση αυτή, οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν:

• Αύξηση του «Πόρου Ανάπτυξης» για την χρηματοδότηση της στροφής στην πράσινη οικονομία στις λιγνιτικές περιοχές
• Επαναφορά του φόρου στερεών καυσίμων από τον οποίο εξαιρέθηκε ο λιγνίτης λίγες βδομάδες μετά τη θέσπισή του το 2007
• Επιβολή «τέλους μείωσης λιγνιτικής ισχύος» για αποκατάσταση και προσαρμογή στη μεταλιγνιτική εποχή των λιγνιτικών περιοχών.
• Επανεξέταση της ρύθμισης (άρθ.34 του Ν.2773/99) για τον Οργανισμό Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ

Ειδικά για το τελευταίο, επισημαίνουμε τα εξής:

Ένα μεγάλο τμήμα των ορυχείων, των μονάδων και των δικτύων της ΔΕΗ κατασκευάστηκε αποκλειστικά με χρήση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων της. Το ποσό αυτό, ενσωματωμένο στην περιουσία της ΔΕΗ, υπολογίζεται σήμερα στα 11 δις ευρώ. Το κράτος, αναλαμβάνοντας τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις της ΔΕΗ προς τους εργαζόμενούς της, ουσιαστικά χάρισε αυτά τα 11 δις στην επιχείρηση και τα χρεώνεται το ίδιο καταβάλλοντάς τα στον ΟΑΠ ΔΕΗ κάτι που αποτελεί μια τεράστια και κοινωνικά άδικη επιδότηση στο λιγνιτικό παρελθόν και παρόν της ΔΕΗ.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν επανεξέταση της ρύθμισης αυτής με κριτήρια την ανάληψη από το σύστημα ηλεκτρισμού του πραγματικού κόστους παραγωγής αλλά και την κοινωνική δικαιοσύνη, ιδιαίτερα σε περίοδο δημοσιονομικής κρίσης όπως αυτή που διανύουμε.

Παράλληλα, ζητούν να πληροφορηθούν οι Έλληνες πολίτες:

1. Τι ποσά έχει καταβάλει μέχρι στιγμής η ελληνική κυβέρνηση στον ΟΑΠ-ΔΕΗ στο πλαίσιο των παραπάνω δεσμεύσεών της
2. Αν έχουν εγγραφεί οι δαπάνες αυτές στους αντίστοιχους προϋπολογισμούς της ελληνικής κυβέρνησης και αν έχουν προσμετρηθεί στον υπολογισμό του δημόσιου ελλείμματος και του χρέους
3. Αν έχει διενεργηθεί διαχειριστικός έλεγχος στον ΟΑΠ-ΔΕΗ και αν έχουν δημοσιοποιηθεί τα στοιχεία των ισολογισμών του

 Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες:

Τάσος Κρομμύδας 6945 940916

    Ελεάννα Ιωαννίδου 6932705289

Συνέντευξη στο Θύμιο Τσαρμπό.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Γραφείο Τύπου: Δημήτρης Μητρόπουλος

Κιν.: 697 2717607, e-mail: ecogreens.pelop@gmail.com

Τρίπολη, 28 Ιουλίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Πελοπόννησος εισέρχεται πλέον στο «τρελοκομείο»

στο ζήτημα διαχείρισης των απορριμμάτων.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στην Πελοπόννησο

• Τη Δευτέρα (19/7) ο δήμαρχος Κρανιδίου οργάνωσε «πάνδημο» συλλαλητήριο (στο οποίο συμμετείχαν 5 δημότες), για να απαιτήσει από τις αρχές να τον αφήσουν να «λύσει» το πρόβλημα των σκουπιδιών. Του πρωινού «φιάσκου»  ακολούθησε σύσκεψη με τους δημάρχους Ασκληπειού, Επιδαύρου, Ερμιόνης και Κρανιδίου, τον πρόεδρο του ΦοΔΣΑ, με την παρουσία και εκπροσώπου της Περιφέρειας Πελοποννήσου, για την εξεύρεση λύσης, που όμως δεν υπήρξε.
• Την περασμένη Δευτέρα (26/7) το Δημοτικό Συμβούλιο Ερμιόνης αποφάσισε ότι μόνο με γραπτή εντολή, πλέον, οι υπάλληλοι στην καθαριότητα θα εναποθέτουν τ’ απορρίμματα του Δήμου στη χωματερή, αναλαμβάνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο τις νομικές συνέπειες η ίδια η Δημοτική Αρχή. Είχε προηγηθεί σύλληψη και μεταφορά στον Εισαγγελέα εργαζόμενου στην καθαριότητα του Δήμου Κρανιδίου και για τούτο η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση συνιστά στα μέλη της «να μην εκφορτώνουν – εναποθέτουν το περιεχόμενο των οχημάτων σε τοποθεσίες και χώρους, για τους οποίους δεν έχουν λάβει επακριβώς ατομική έγγραφη εντολή από τον κ. δήμαρχο του Δήμου στον οποίο εργάζονται».
• Το δικαστήριο της Καλαμάτας την περασμένη Δευτέρα (26/7) έδωσε άδεια για συνέχιση της λειτουργίας της χωματερής στη Μαραθόλακκα, η οποία από το τέλος του 2008 είναι παράνομη, όπως άλλωστε όλες οι χωματερές της χώρας.
• Στις 16 Ιουλίου, εξάλλου, το δικαστήριο Σπάρτης έδωσε κι αυτό άδεια για συνέχιση λειτουργίας της χωματερής στο Αφυσσού.
• Ω του θαύματος(!) και τα δύο δικαστήρια έδωσαν παράταση έως και τις 3 Σεπτεμβρίου!
• Ο πολλά υποσχόμενος Περιφερειακός Σχεδιασμός της Πελοποννήσου για τα σκουπίδια ακόμη αναμένεται, ο δε περιφερειάρχης αν και έχει δηλώσει πως θα ζητήσει από όλους τους δημάρχους να δηλώσουν γραπτώς αν δεν μπορούν να διαχειριστούν τα σκουπίδια τους, ώστε να αναλάβει ο ίδιος δράση, «παρέλειψε» να τους στείλει σχετικό έγγραφο, με συνέπεια οι δήμαρχοι να δηλώνουν άγνοια και να συνεχίζουν να ασχολούνται με τα προεκλογικά τους.
• Έληξε τη 16η Ιουλίου η σιωπηρή παράταση για την ανοχή στη λειτουργία των χωματερών που λειτουργούν παρανόμως από το τέλος του 2008. Ποια πολιτική άραγε θα ακολουθήσουν οι δήμαρχοι όταν θα χρεώνονται 34.000,00 ευρώ την ημέρα για κάθε χωματερή;

Είναι προφανές πως στην προεκλογική περίοδο που εισερχόμαστε, πάρα πολλά θα ακουστούν εκτός από το αυτονόητο, δηλαδή το πώς θα λύσουμε το πρόβλημα των σκουπιδιών που απειλεί τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι καλούν τα νοικοκυριά σε αυτή την κρίσιμη περίοδο να μειώσουν τον όγκο των σκουπιδιών τους και τους δημότες να στηρίξουν εκείνα τα δημοτικά σχήματα που θέτουν σε προτεραιότητα την ανακύκλωση και την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων.

Από χθες το βράδυ καίγεται πάλι η Σάμος, όπως κάηκε και την περασμένη εβδομάδα και ανάλογα φαινόμενα εκδηλώθηκαν σε Εύβοια και άλλες περιοχές της χώρας. Η «πράσινη» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν επένδυσε στην πρόληψη και μέχρι σήμερα η δασοπροστασία αποτελεί… ευχή. Η δημιουργία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και η μεταφορά σε αυτό της Γενικής Διεύθυνσης Δασών αποδείχτηκαν απλά επικοινωνιακές ενέργειες και η πρόληψη και αντιμετώπιση των πυρκαγιών δεν αποτέλεσε προτεραιότητα στην πολιτική της κυβέρνησης. Πώς μπορεί λοιπόν να μας πείσει ότι θα τηρηθούν όλες οι προτεραιότητες για την προστασία του περιβάλλοντος όπως διακηρύσσει, όταν δεν μπορεί να προστατέψει το περιβάλλον σε μια υπόθεση ρουτίνας όπως οι πυρκαγιές; Μήπως τελικά υπάρχει επιλεκτική πολιτική βούληση;

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, που επανειλλημμένα θίξαμε την ύπαρξη πολιτικών ευθυνών στη διαιώνιση του προβλήματος των πυρκαγιών, επιμένουμε στις προτάσεις μας για τη θωράκιση των δασικών οικοσυστημάτων και τη δημιουργία πράσινης οικονομίας από τη δασοπονία. Οι προτάσεις μας αναλυτικά είναι:

1.       Αναδιοργάνωση -στελέχωση της Δασικής Υπηρεσίας, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα και το ρόλο της, δηλαδή στην ορθή και βιώσιμη διαχείριση των δασών, στην προστασία και στην αξιοποίησή τους ως εθνικό φυσικό πόρο.

2.       Επένδυση πόρων στην πρόληψη. Εκτός από τραγικό είναι και πολυέξοδο να επενδύονται χρήματα στην αποκατάσταση από τις πυρκαγιές, όταν θα μπορούσε με λιγότερα χρήματα να προληφθεί το κακό.

3.       Δημιουργία Ενιαίου Φορέα Δασοπυρόσβεσης, υπό τον οποίο θα συνεργάζονται όλες οι εμπλεκόμενες με τη δασοπυρόσβεση δυνάμεις (Δασική, Πυροσβεστική, Πολιτική Προστασία, Εθελοντικές ομάδες) κάτω από ένα σαφώς ορισμένο πλαίσιο αρμοδιοτήτων και με υποχρεωτική εκπαίδευση όλων των υπαλλήλων.

4.       Σύνταξη των Δασικών Χαρτών και του Δασολογίου κατά τη συνταγματική υποχρέωση, που με τον τρόπο που τα διαχειρίζεται, τα οδηγεί για άλλη μια φορά στη …παράταση!

5.       Ισχυρό νομοθετικό πλαίσιο και εφαρμογή των Νόμων. Η προστασία των δασών είναι συνταγματική υποχρέωση και η πολιτεία οφείλει να τα θωρακίσει από κάθε λογής κινδύνους. Οι πελατειακές σχέσεις, η νομιμοποίηση αυθαιρέτων και η ατιμωρησία των καταπατητών μας βλάπτουν όλους.

6.       Απόδοση ποινικών ευθυνών σε πολιτικά πρόσωπα που οικειοποιούνται δημόσια δασική γη.

7.       Συστηματική παρακολούθηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογή στα νέα δεδομένα των πολιτικών προστασίας των δασών, πρόληψης πυρκαγιών και έγκαιρης κατάσβεσης τους. Στον τομέα αυτό θα ήταν χρήσιμη η ανταλλαγή εμπειριών και η μόνιμη συνεργασία της χώρας μας με όλες τις μεσογειακές και βαλκανικές χώρες.

8.       Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.

9.       Χωροταξική πολιτική ως εθνική πολιτική που πρέπει να εκτελείται από κεντρικά, επιστημονικά όργανα τα οποία θα τηρούν τις αρχές της βιωσιμότητας.

10.   Κλείσιμο όλων των ανεξέλεγκτων χωματερών και πρώτα απ’ όλες αυτές που γειτνιάζουν με δασικές εκτάσεις, αφού πολλές πυρκαγιές ξεκινούν από αυτές και εξελίσσονται σε δασικές.

11.   Εκπαίδευση και αξιοποίηση στη δασοπυρόσβεση του ανθρώπινου κεφαλαίου στις τοπικές κοινωνίες, αξιοποίηση των εθελοντικών ομάδων πυροπροστασίας.

12.   Απόδοση κινήτρων στις τοπικές κοινωνίες για διαχείριση των ορεινών δασών, αξιοποίηση ανέργων σε πράσινα επαγγέλματα που σχετίζονται με τη δασοπροστασία.

Για πληροφορίες:

Θανάσης Παπακωνσταντίνου: 6944462075

Βασιλική Νάκου: 6983903061