Αντί να κομποστοποιούμε την βιομάζα παράγοντας φυτικό λίπασμα, την καίμε μετατρέποντας την Βόχα σε θάλαμο τοξικών αερίων κάθε φθινόπωρο.
του Παναγιώτη Αλαβέρα
Μια Πυροσβεστική Διάταξη επιτρέπει από το παραθυράκι την ελεύθερη καύση της βιομάζας από την 1/11 έως και τις 30/04 και κάθε χρόνο στην Ελλάδα ξεκινάμε τις εισπνοές στους θαλάμους αερίων!
Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση αφαίρεση των παρακάτω άρθρων που σχετίζονται με τα γεωργικά απορρίμματα στο ύπαιθρο ΑΜΕΣΑ!
Στη Βόχα και γενικά σε όλη την πεδινή Κορινθία ζούμε σε θαλάμους αερίων!!! Χρειαζόμαστε μάσκες!
Αναρωτιέμαι γιατί, αφού απαγορεύεται η καύση των αποβλήτων αυτών στις χωματερές, να επιτρέπεται σε «περιορισμένη κλίμακα» παντού ανά την ελληνική επικράτεια; Για να επιτύχουμε καλύτερη διασπορά των ρύπων; Ίσως αυτό βέβαια να σχετίζεται κατά βάθος και στην «κατεστημένη» επιστημονική αντίληψη περί διασποράς ρύπων, η οποία δυστυχώς έχει παρεισφρύσει σχεδόν παντού! Δεν γνωρίζω να υπάρχει αντίστοιχα πουθενά Ευρωπαϊκή νομοθεσία που να επιτρέπει την ελεύθερη καύση.
Φέτος λοιπόν, όπως και κάθε χρόνο, ξεκίνησε η ατελής ελεύθερη καύση βιομάζας και όχι μόνο, η οποία στηρίζεται στην ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 9 / 2000 που επιτρέπει την ατελή – ελεύθερη καύση στην ύπαιθρο κλαδιών και γενικά βιομάζας, υλικά, τα οποία είναι άκρως χρήσιμα και ωφέλιμα για το έδαφος εφόσον κομποστοποιηθούν!!! Ταυτόχρονα, είναι ανυπολόγιστη η ζημιά που προκαλείται από την διάχυση των ρύπων της ατελούς καύσης της βιομάζας στην Κορινθία και κατά συνέπεια σε όλη την τροφική αλυσίδα!
Ιδού και η διάταξη που ενώ απαγορεύει αρχικά την καύση και ορίζει τις απαγορευτικές διατάξεις, στα τρία πρώτα άρθρα στο τέταρτο ξεκινούν οι εξαιρέσεις.
”Κανονισμός ρύθμισης μέτρων για την πρόληψη και αντιμετώπιση πυρκαγιών σε δασικές και αγροτικές εκτάσεις” Φ.Ε.Κ. 1459/30-11-2000/Τ.Β.
Άρθρο 4
Δραστηριότητες χωρίς άδεια της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας
1. Επιτρέπεται από 1ης Νοεμβρίου μέχρι και 30 Απριλίου του επομένου έτους, το άναμμα φωτιάς στην ύπαιθρο χωρίς την έκδοση άδειας από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, για την εκτέλεση γεωργικών ή άλλων εργασιών περιορισμένης έκτασης, για τις οποίες δεν προκύπτουν για το παραπάνω χρονικό διάστημα διαφορετικά μέτρα από την παρούσα ή άλλη διάταξη, εφόσον ληφθούν από τον ενεργούντα την καύση όλα τα απαραίτητα κατά περίπτωση μέτρα για την αποφυγή εκδήλωσης πυρκαγιάς.
2. Επιτρέπεται από 1η Νοεμβρίου μέχρι 30 Απριλίου του επομένου έτους, το άναμμα και η διατήρηση φωτιάς για λόγους εστίασης ή κατασκήνωσης στην ύπαιθρο εντός δασών και δασικών εκτάσεων, εφόσον λαμβάνονται τα παρακάτω μέτρα:
α.- Γίνεται πλήρης αφαίρεση της παρεδάφιας βλάστησης σε ακτίνα 2 τουλάχιστον μέτρων από την εστία.
β.- Τηρείται η ελάχιστη απόσταση της εστίας από παρακείμενη δενδρώδη ή θαμνώδη βλάστηση που είναι τουλάχιστον 10 μέτρα και εξασφαλίζεται με τοποθέτηση περιμετρικά της εστίας της φωτιάς κατάλληλου μεγέθους λίθων.
γ.- Υπάρχει ικανή ποσότητα νερού για την αντιμετώπιση της φωτιάς, σε περίπτωση που αυτή ξεφύγει από τον έλεγχο.
δ.- Σε περίπτωση απομάκρυνσης των ατόμων που άναψαν φωτιά, υποχρεούνται στην πλήρη κατάσβεση της ή στο σκέπασμα της με ποσότητα χώματος.
3. Επιτρέπεται για το χρονικό διάστημα από 1ης Μαρτίου μέχρι και 31 Οκτωβρίου κάθε έτους, το άναμμα φωτιάς για λόγους εστίασης μόνον εντός οργανωμένων για το σκοπό αυτό χώρων, όπως κάμπινγκ και εφόσον λαμβάνονται τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου.
4. Κατ’ εξαίρεση των απαγορεύσεων της παραγράφου 2 του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού επιτρέπεται το άναμμα φωτιάς καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους στα οικοδομήματα και τους χώρους που περιγράφονται σε αυτό, εφόσον λαμβάνονται από τους ιδιοκτήτες ή εκμεταλλευτές τα παρακάτω μέτρα:
α.- Τοποθετείται στους καπνοδόχους κατάλληλη συσκευή για την πρόληψη της εκτίναξης σπινθήρων.
β.- Καθαρίζονται οι καπνοδόχοι από την αιθάλη.
γ.- Σβήνεται η φωτιά μετά το τέλος της χρήσης.
δ.- Υπάρχει παροχή ή ικανή ποσότητα νερού ή άλλων φορητών μέσων για την αποτελεσματική καταστολή της, εάν αυτό απαιτηθεί.
ε.- Καθαρίζεται ο χώρος από την παρεδάφια βλάστηση, σε ικανή απόσταση από την εστία της φωτιάς.
Άρθρο 5
Καύση σιτοκαλαμιάς και άλλων γεωργικών υπολειμμάτων
1. Για τους μήνες Μάιο μέχρι και Οκτώβριο κάθε έτους, επιτρέπεται, ύστερα από άδεια, ατομική ή ομαδική, που εκδίδεται από την αρμόδια Πυροσβεστική Υπηρεσία, η καύση αγροτικών εκτάσεων κατά τις πρωινές ώρες και μέχρι τη 12η μεσημβρινή, όταν ο δείκτης επικινδυνότητας, που εκδίδεται, σύμφωνα με την παράγρ. 6 του άρθρου 3 της ΚΥΑ 12030 Φ. 109.1/1999 από το Πυροσβεστικό Σώμα, είναι για την περιοχή καύσης 1 (χαμηλή) ή 2 (μέση) και εφόσον λαμβάνονται σωρρευτικά τα ακόλουθα μέτρα και υποχρεώσεις:
α.- Δημιουργηθεί ψιλή ζώνη με άροση ή προωθητήρα πλάτους τουλάχιστον 10 μέτρων γύρω από την υπό καύση περιοχή, όταν αυτή απέχει λιγότερο από 300 μέτρα
από δάση ή δασικές εκτάσεις και στις λοιπές περιπτώσεις ζώνη τουλάχιστον τριών (3) μέτρων.
β.- Τεμαχισθεί με άροση ή άλλο τρόπο η υπό καύση έκταση έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ο έλεγχος της όταν η περιοχή απέχει λιγότερο από 300 μέτρα από δάση ή δασικές εκτάσεις.
γ.- Διαβρέχεται η ζώνη προς την πλευρά του δάσους ή της δασικής έκτασης όταν αυτή απέχει λιγότερο από 300 μέτρα από την υπό καύση περιοχή και 50 μέτρα από δε-ντροστοιχία.
δ.- Εξασφαλίζεται η παρουσία φορητών μέσων για την αντιμετώπιση τυχόν επέκτασης της φωτιάς από απρόβλεπτα αίτια (υδροφόρων – γεωργικών ελκυστήρων – πτυοσκάπανων κλπ) καθώς και οχήματος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, όπου αυτό είναι δυνατό και μόνο σε περιπτώσεις ομαδικών καύσεων.
ε.- Ειδικά για τις περιοχές πρώτης επικινδυνότητας όπως αυτές προσδιορίζονται στο Π.Δ. 575/81 (Α’157), ο Διοικητής της οικείας Πυροσβεστικής Υπηρεσίας όταν κρίνει απαραίτητο, ζητά επιπλέον των ανωτέρω και βεβαίωση Γεωπόνου της οικείας Νομαρχίας, στην οποία αναφέρεται η αναγκαιότητα της καύσης.
στ.- Ο ενδιαφερόμενος υποχρεούται να ενημερώνεται από την αρμόδια Πυροσβεστική Υπηρεσία την προηγούμενη ημέρα της καύσης για τις αναμενόμενες καιρικές συνθήκες που θα επικρατούν.
2. Επιτρέπεται κατά το χρονικό διάστημα από 1η Νοεμβρίου μέχρι και 30 Απριλίου του επόμενου έτους, στις επικίνδυνες περιοχές, όπως αυτές ορίζονται με το Π.Δ. 575/81, η καύση αγροτικών εκτάσεων που βρίσκονται εντός δασικών εκτάσεων ή σε απόσταση μικρότερη από 300 μέτρα από αυτές και 50 μέτρα από δενδροστοιχίες, χωρίς άδεια της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, μόνον όταν λαμβάνονται όλα τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου, ενώ για τις λοιπές περιοχές της χώρας, μόνον όταν λαμβάνονται τα μέτρα της περίπτωσης (δ) της προηγούμενης παραγράφου.»
